تحلیل میدان نقش جهان اصفهان

تحلیل میدان نقش جهان اصفهان

میدان نقش جهان

تحلیل میدان نقش جهان اصفهان
تحلیل میدان نقش جهان اصفهان

معروف با نام تاریخی میدان شاه و پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران

با نام رسمی میدان امام ، میدان مرکزی شهر اصفهان است که در قلب مجموعه تاریخی نقش جهان قرار دارد

بناهای تاریخی موجود در چهار طرف میدان نقش جهان شامل :

عالی قاپو، مسجد شاه (اصفهان)، مسجد شیخ لطف الله و سردر قیصریه است

علاوه بر این بناها دویست حجره دو طبقه پیرامون میدان واقع شده است که عموماً جایگاه عرضهٔ صنایع دستی اصفهان می باشند

میدان نقش جهان در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۱۳ به شماره ۱۰۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد

و در اردیبهشت ۱۳۵۸ به شماره ۱۱۵ جزء نخستین آثار ایرانی بود که به عنوان میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت جهانی رسید

تا پیش از دوره صفویه، باغی به نام نقش جهان وجود داشته است

این باغ، نام خود را از شهری در آذربایجان گرفته بود که اینک به نام نخجوان خوانده می شود

حمدالله مستوفی درباره این شهر گفته است:«شهری خوش است که آن را نقش جهان خوانند و اکثر عمارات آن از آجر است»

در زمان شاه عباس دوم به دلیل شلوغ شدن بیش از حد بازار اطراف و فروشندگان تصمیم بر آن شد

علاوه بر میدان عتیق (یا میدان کهنه) و میدان شاه، میدان دیگری ساخته شود

این میدان که محلش بسیار نزدیک به میدان شاه و پشت مسجد شیخ لطف الله بود، میدان نو نام گرفت

از آنجا که عمارت قدیمی در باغ نقش جهان همزمان با ساخت این میدان،

تحلیل میدان نقش جهان اصفهان
تحلیل میدان نقش جهان اصفهان

تخریب و مصالح آن در آنجا استفاده شد، میدان نو را میدان نقش جهان نیز می نامیدند

در سالهای اخیر میدان کهنه بازسازی شده است اما میدان نو که زیبایی و جذابیت آن دو میدان را نداشت،

به دست فراموشی سپرده شد و تنها نام مستعار آن، نقش جهان، تبدیل به نام دیگر میدان شاه یا میدان امام خمینی شد

بسیاری از سیاحان و جهانگردانی که در زمان های گذشته به توصیف شهر اصفهان پرداخته اند

از شکوه و عظمت میدان نقش جهان سخن بسیار گفته اند و از بازدیدهای سفیران و نمایندگان خارجی و اتباع کشورهای دیگر

در این میدان خاطراتی را شرح داده اند

و بسیاری از مذاکرات تاریخی بین دولتمردان ایرانی و فرستادگان خارجی در میدان نقش جهان انجام می شد.

براساس سفرنامه های موجود، میدان نقش جهان جایگاهی مناسب برای اجرای مراسم و آیین های بی شماری بوده است

که گاه دولتی و گاه مردمی به شمار می رفته است:

بازی چوگان، آتش بازی، رژه نظامی و جشن های میهنی از آن جمله اند

میدان نقش جهان از سوی سازمان یونسکو به عنوان میراث فرهنگی بشری به ثبت رسیده است

میدان نقش جهان در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۱۳ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد

میدان امام به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان باقی مانده بود احداث گردید

به هنگامی که دو مسجد امام و شیخ لطف الله و سردر بازار قیصریه ساخته شد این ۳ بنا با طاقهای متحدالشکل به هم مربوط شدند

با پایان یافتن میدان و خاتمه تزئینات، کف آن شن ریزی و مسطح شد

از این زمان بود که میدان برای انجام مسابقات و بازی های معمول آن عصر مانند چوگان و قاپوق اندازی مورد استفاده قرار می گرفت

دو ستون سنگی که در جلو مسجد امام واقع شده

و قرینه آنها نیز روبروی بازار قیصریه هستند بیانگر انجام بازی چوگان و سایر ورزش ها در میدان می باشند

چهار طرف میدان نقش جهان، چهار بازار قرار گرفته که به وسیله مغازه های داخل میدان به میدان مربوط می شوند

این بازارها در روزگار صفویه هر یک به شغلی اختصاص داشت

 

میدان نقش جهان، جزء نخستین آثار ایرانی بود که به عنوان میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت جهانی رسید

این میدان همراه با فضاهای تکمیلی و عناصر مربوط به آن یعنی :

عمارت عالی قاپو، مسجد شیخ لطف الله، مسجد امام، توحید خانه، سردر قیصریه و راسته بازارها

به تنهائی با تمام زیبائی ها و جاذبه های جهانگردی ایران برابری می کند

Get real time updates directly on you device, subscribe now.