عادت هایی که باعث آسیب روان کودک می شود

عادت هایی که باعث آسیب روان کودک می شود

عادت هایی که باعث آسیب روان کودک می شود

فرزندی یک عشق بی‌قید و شرط برای مراقبت و نگهداری است.

در رابطه عاطفی سالم با کودک، شما پیوندی عمیق و مثبت با کودک ایجاد می‌کنید.

والدینی که واقعا فرزندشان را دوست دارند اشتباه کودک را با ارائه یک الگوی رفتاری درست اصلاح می‌کنند.

آنها کودک را بخاطر اشتباه، تحقیر نمی‌کنند و او را نادیده نمی‌گیرند. پیام آنها به فرزندشان این است: «رفتارت را نمی‌پسندم اما همچنان دوستت دارم».‏

آیا تا به حال کودکتان را مورد تحقیر و تمسخر قرار داده‌اید؟ آیا می‌دانید آسیب‌های روانی آزارهای عاطفی و کلامی همواره با فرزندتان باقی خواهند ماند؟

مشکل والدینی که کودکانشان را با غرولند زیاد، تحقیر کلامی، فحاشی و کوچک‌کردن نام و هویت او مورد آزار قرار می‌دهند این است که آنها اصلا متوجه عوارض و عواقب آنچه می‌گویند نیستند.‏ آزارهای کلامی بیش از هر چیز هویت و اعتماد به نفس کودک را ویران می‌کند. پس از یک دوره طولانی قرار گرفتن در معرض خشونت‌‌های کلامی کودک توانایی برقراری ارتباط سالم با دیگران را از دست می‌دهد.او دچار بی‌اعتمادی می‌شود و در توسعه مهارت‌های اجتماعی و تحصیلی ضعیف می‌شود. آزارهای کلامی و عاطفی به اندازه خشونت‌های فیزیکی و بی‌توجهی به تغذیه سالم کودک را در معرض خطر قرار می‌دهد.‏

آزارهای کلامی

آزارهای کلامی بیش از هر چیز هویت و اعتماد به نفس کودک را ویران میکند.

پس از یک دوره طولانی قرار گرفتن در معرض خشونت های کلامی، کودک توانایی برقراری ارتباط سالم با دیگران را از دست میدهد.

او دچار بی اعتمادی می شود و در توسعه مهارت های اجتماعی و تحصیلی ضعیف میشود.

آزارهای کلامی و عاطفی به اندازه خشونت های فیزیکی و بی توجهی به تغذیه سالم کودک را در معرض خطر قرار می دهد.‏

چگونه کودک در معرض آزارهای کلامی قرار می گیرد؟

شما ممکن هست کودک را با چنین رفتارهایی مورد آزار و خشونت کلامی قرار بدهید‎:‎

ـ کودک را تحقیر کنید و اسامی و عناوین تحقیرکننده ای را به او نسبت بدهید؛ مثلاً کودک را احمق، بی عرضه، زشت، لاغرمردنی یا چاق بنامید.‏

تهدید و کتک کودک

ـ تهدید به کتک زدن یکی از بدترین روش های خشونت و آزار کلامی هست.

گفتن جمله های تهدیدآمیزی مانند «هم اکنون حسابت را می عرف» یا «صبر کن پدرت بیاید» و قرار دادن کودک در موقعیت ناامنی و ترس خشونت آمیز هست.‏

ـ ایجاد احساس گناه و متهم کردن کودک با گفتن جمله هایی مانند «اگر تو را نداشتم زندگی ام بهتر بود» و یا «وجود تو دردسر هست» یا «اگر بهتر رفتار می کردی خواهرت را هم دچار مشکل نمی کردی» همگی تهدیدآمیز و نشانه آزارهای کلامی میباشند.‏

بدگویی

ـ پشت سر کودک بدگویی کنید؛ مثلا به والد دیگرش از رفتارهای او با لحن و کلام آزاردهنده انتقاد کنید؛ در حالی که او صدای شما را می شنود.‏

ـ وجود و هویت وی را با نفرین یا آرزوهای بد زیر سوال ببرید.

مثلاً بگویید «کاش اصلا تو را به جهان نمی آوردم» یا «باید بچه دیگران می شدی»، چنین گفته هایی در کودک این احساس را ایجاد میکند که کسی وی را نمیخواهد

متلک انداختن

ـ متلک انداختن به کودک با گفتن جمله ای مانند «چقدر باعرضه ای» در موقعیتی که کودک نتوانسته کاری را به درستی انجام بدهد یا کودک را باهوش خطاب کردن وقتی او نمره های خوبی نگرفته خشونت کلامی به حساب می آید.

کودک به راحتی معنای ضمنی حرف شما را می فهمد.‏

توهین و فحاشی

ـ والدینی که به یکدیگر به راحتی توهین، تحقیر و فحاشی میکنند در واقع کودک را نیز مورد خشونت کلامی خود قرار میدهند.

در یک مطالعه در دانشگاه مریلند مشخص شده هست کودکانی که شاهد خشونت های کلامی والدین خود نسبت به یکدیگر میباشند اکثر دچار افسردگی، اضطراب و

مشکلات شخصیتی میشوند.‏

کودکی که در معرض خشونت کلامی هست را شناسایی کنید

آزارهای کلامی به سرعت اثر خود را در رفتار کودک نمایان می کنند.

کودکی که در معرض این نوع خشونت هست معمولا عکس اشتباهی از خودش دارد.

او همۀ آن چه از والدینش می شنود را تکرار میکند

مثلاً خودش را احمق، بی عرضه خطاب میکند و یا میگوید «کسی دوستم ندارد».

کودکی که دچار افسردگی، پریشان حالی و ناامیدی هست نیز در واقع عکس اشتباهی ازخودش دارد.‏

آسیب های فیزیکی

همینطور او خود را در معرض آسیب های فیزیکی خود خواسته قرار میدهد.

او ممکن هست به خودش صدمه بزند و یا رفتارهای پرخطری نشان بدهد تا بار تحقیر و فشار عصبی را کم کند.‏

کودکانی که در معرض خشونت های کلامی قرار میگیرند معمولاً رفتارهایی ضد اجتماع دارند.

این کودکان اکثر پرخاشگری میکنند، دیگران را آزار می دهند و بدرفتاری های بیشتری نسبت به کودکان در سن و سال خود دارند.

توسعه مهارت

علاوه براین آن ها در رشد و توسعه مهارت ها تاخیر دارند.

این کودکان در مهارت های فردی، تحصیلی، اجتماعی و رفتاری بسیار ضعیف عمل می کنند و همگام با گروه سنی خود پیش نمیروند. انها معمولاً خشم ناشی از تحقیر را

با رفتارهای عصبی، شب ادراری، کابوس های شبانه و مقابله به مانند نشان‎ ‎میدهند.‏

خشونت علیه کودک

تاثیر ماندگار خشونت کلامی

فراموش نکنید که خشونت های کلامی شما هرگز فراموش نمیشوند. صدای شما برای همۀ وقت باقی میماند.

یک لحظه چیزی را میگویید و به نظرتان می آید که تمام شده هست اما واقعاَ اینجور نیست.

آن چه که می گویید میتواند تبدیل به اندوهی ناتمام شود. کودک شما با کلام های تحقیر آمیز دچار کمبود اعتماد به نفس، ترس و اضطراب، افسردگی، احساس

بی کفایتی و ناامیدی می شود.‏

 

عادت هایی که باعث آسیب روان کودک می شود

 

عصبانیت والدین

پیش می آید که والدی از فرزندش عصبانی بشود و حرفی بزند که نباید.

اما اگر شما نسبت به چیزی که به فرزندتان در موقع خشم گفته اید احساس پشیمانی نمی کنید، آن را عادی می دانید و فحاشی کردن و کوچک شمردن او برایتان آسان

هست.

خشونت علیه کودک باید متوجه رفتارتان و آسیب های روانی کاری که میکنید باشید.

اگر نمی توانید خشم تان را نظارت کنید. بهتر هست با رفتار درمانی و بهرهگیری از روش های بازرسی خشم خود را اصلاح کنید.‏

بهتر هست بفهمید که چه چیزی باعث می شود فرزند کوچک خود را در معرض این نوع آزار قرار بدهید:

آیا فکر میکنید آزار کلامی یک شیوه موثر تربیتی هست؟

آیا این یک راه برای تخلیه فشارهای عصبی خودتان هست؟

آیا دچار استرس هستید؟

آیا نمیتوانید احساسات قوی و شدید خود را نظارت کنید؟

آیا خودتان در معرض خشونت کلامی قرارگرفته اید؟

علت مشکلات خود را بفهمید و به فکر راه حلی برای آن باشید.

به احتمال چندان شما نیاز به یک رفتار درمان یا روان شناس و روانپزشک خواهید داشت.

این بسیار ارزشمند هست که این مشکل را در خودتان بپذیرید و بخاطر خود و فرزندتان قدمی برای اصلاح آن بردارید.

زندگی آینده فرزندتان چیزی هست که شما می سازید. وی را دچار اندوه ناتمام نکنید.

 

درباره نویسنده

موفق خواهم شد نه فورا ... ولی حتما ...

مقالات مرتبط

نگارش یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *