علائم و علل سندرم آسپرگر

علائم و علل سندرم آسپرگر

آسپرگر نوعی اختلال نموی است که با علائمی از جمله نقص در مهارتهای اجتماعی، دشواری در ایجاد روابط اجتماعی و تمرکز و هماهنگی ضعیف خود را نشان می دهد.

کودکان و افراد مبتلا به اختلال سندرم آسپرگر دارای هوش معمولی هستند و می توانند در جامعه حضور موثری داشته باشند.

علل سندرم آسپرگر

تئوری های مختلفی درباره علل سیندرم اسپرگر وجود دارد.

بعنوان مثال شرایط محیطی، صدمه به مغز، دشواری و یا بیماری در موقع تولد بعنوان علل این سیندرم نام برده شده اند.

ولی هیچکس کاملا علت آن را در این شرایط نمی داند. تحقیقات در این زمینه در جریان است ولی تصور این است که خصوصیات ژنتیک افراد تا حدود زیادی در این زمینه موثر هستند.

علائم سندرم آسپرگر

فقدان همدردی با دیگران

نقص یا عدم توانایی در برقراری ارتباط با همسالان

حرکات بدنی و وضع اندامی عجیب

علایق, فعالیت ها و رفتارهای تکراری

مشغولیت شدید فکری در مسائل خاص که گاهی با اشیا می باشد.

علایم خاص این اختلال شامل مواردی از جمله:

فقدان همدردی با دیگران، نقص یا عدم توانایی در برقراری ارتباط با همسالان، آسیب مشخص در استفاده از رفتارهای غیر کلامی نظیر:

خیره شدن چشمی، حرکات بدنی و وضع اندامی عجیب، علایق، فعالیت ها یا رفتارهای تکراری، مشغولیت شدید فکری در مسایل خاص و گاهی یا اشیا می باشد.

امروزه اختلال آسپرگر جزو اختلالات نافذ رشد است.

علائم و علل سندرم آسپرگر
علائم و علل سندرم آسپرگر

این اختلالات شامل موارد زیر می باشند:

اختلال اتیستیک: ارتباط، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی به طور مشخص آسیب دیده است.

علایق، فعالیت ها و رفتارهای تکراری دیده می شود. اختلاف معمولا در سه سال اول زندگی شروع می شود. امروزه اختلال آسپرگر جزو اختلالات نافذ رشد است.

اختلال آسپرگر: با آسیب در تعاملات اجتماعی و وجود فعالیتها و علائق محدود مشخص می شود.

علائم بالینی کلی که نشان دهنده تاخیر در زبان باشد وجود ندارد یعنی در حقیقت مبتلایان مشکلات کمتری دارند. هوش طبیعی و یا بالاتر از طبیعی است.

اختلال رت: اختلال پیش رونده ای است که فقط در دختران دیده می شود.

ابتدا دوره رشد طبیعی است ولی بعد مهارت های بدست آمده قبلی و استفاده هدف دار از دستها ازبین می رود و بجای آن حرکات تکرار شونده دست ایجاد می شود که شروع آن بین سنین یک تا چهار سالگی است.

اختلال فروپاشنده دوران کودکی: رشد حداقل در دو سال اول زندگی طبیعی است. پس رفت جدی مهارتهایی که قبلاٌ وجود داشته است مشاهده می شود.

اختلال نافذ رشد غیر اختصاصی: به تنهائی علائم مشخص هیچ یک از اختلالات بالا را ندارد و نمی توان آن را جزو یکی از طبقه بندیهای فوق الذکر جای داد.

این اختلال در پسران حدوداٌ چهار برابر شایع تر از دختران است. مبتلایان نوع خفیفی از علائم اتیسم را نشان می دهند و معمولاٌ از نظر بهره هوشی طبیعی هستند.

در اختلال آسپرگر، رشد اولیه (شامل رشد شناختی و زبان) ظاهرا طبیعی است اما کودک دارای علایق غیر عادی می باشد که با حساسیت فراوان آنها را دنبال می کند در این حالت کودک نقایص اجتماعی خود را هنگامی بروز می دهد که وارد مراحل پیش دبستانی و در معرض روابط با همسالان قرار می گیرد.

پیشگیری سندرم آسپرگر

محققان هنوز هیچ راه خاصی را برای پیشگیری از این اختلال پیدا نکرده اند، برخی افراد تزریق بموقع واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR) را یکی از راههای پیشگیری می دانند در حالی که پژوهشها از این فرضیه حمایت نمی کنند ؛ البته تأکید بر واکسینه کردن به موقع کودکان هنوز سر جای خودش است؛ زیرا کودکان را از خطر مرگ وابتلا به بیماریهای خطرناک مصون می نماید.

 

درباره نویسنده

همه چیز از یک رویای بزرگ شروع میشه

مقالات مرتبط

نگارش یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *