علایم مهم تشنج در کودکان و بزرگسالان

علایم مهم تشنج در کودکان و بزرگسالان

تشنج چیست؟

تغییر در فعالیت الکتریکی مغز، تشنج نامیده می‌شود. این تغییر ممکن است سبب بروز واکنش‌های شدید هیجانی شود یا هیچ نشانه‌ای نداشته باشد.

معمولا تشنج شدید با لرزش شدید و از دست رفتن کنترل بدن همراه است.

با این حال تشنج‌های خفیف هم می‌توانند نشان‌دهنده‌ی وجود مشکلی بزرگ در بدن باشند؛ پس تشخیص آنها بسیار حائز اهمیت است.

علائم تشنج

ممکن است که بیماران هر دو نوع تشنج‌های جزئی و گسترده را به‌طور همزمان تجربه کنند یا یکی به‌دنبال دیگری اتفاق بیفتد.

حمله‌ی تشنج ممکن است از چند ثانیه تا حدود ۱۵ دقیقه به طول انجامد. گاهی قبل از شروع حمله ممکن است بیمار علائم زیر را تجربه کند:

احساس ترس یا اضطراب ناگهانی

احساس ناراحتی در معده

احساس گیجی

تاری دید

لرزش بازوها و پاها به‌گونه‌ای که فرد بر اثر آن چیزی را بیندازد

احساس خروج از بدن و برون‌فکنی

 

تشنج ناشی از گرمازدگی

تشنج را یکی از علائم اصلی گرمازدگی عنوان می کند.

در واقع قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید در گرمای تابستان باعث بروز گرمازدگی می شود که خود زمینه را برای کم آبی بدن فراهم می کند

و زمانی که بدن نتواند خود را به طور طبیعی خنک کند، مشکلات جدی در ارگان ها و مغز ایجاد می شود.

یادتان باشد گرمازدگی زمانی بروز می کند که دمای بدن از ۴۰.۵ درجه سانتیگراد بیشتر شده باشد.

این مسئله تاثیر زیادی روی دستگاه عصبی مرکزی می گذارد

و باعث ایجاد اختلال در عملکرد مغز و بروز علائم گیجی، تشنج، از دست دادن تعادل و حتی بی هوشی می شود.

تشنج به علت افت قند خون

بیماران دیابتی زمانی که انسولین بیش از اندازه و قند اندکی در خون شان باشد، در معرض تشنج و بیهوشی قرار می گیرند.

افت قند خون بعد از فعالیت بدنی شدید، حذف وعده غذایی یا تزریق بیش از اندازه انسولین بروز می کند.

اگر دچار افت قند خون هستید و احساس سرگیجه و حالت تهوع می کنید ممکن است که دچار حمله تشنجی شوید.

مصرف فوری قند می تواند به تثبیت قند خون و جلوگیری از تشنج و غش کمک کند.

تشنج مرتبط با استرس و تروماتیسم

بدون شک می دانید که استرس تاثیر منفی روی سلامت ذهنی و جسمی دارد.

اما متخصصان اعلام کرده اند که استرس می تواند فعالیت الکتریکی مغز را به خطر انداخته و باعث بروز حملات تشنجی از نوع صرع شود.

در واقع نتایج بررسی ها نشان می دهد که استرس مزمن ناشی از تروماتیسم (آسیب و جراحت) نیز می تواند باعث ایجاد گیجی، کرختی و تشنج شده و در حدود ۲۰ درصد بیماران به اشتباه صرع تشخیص داده شود.

تشنج ناشی از مصرف داروهای خاص

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا اعلام کرده است که بین مصرف برخی داروهای ضدافسردگی (زیبان و ولبوترین)

و تشنج در بیمارانی که تحت درمان اختلالات خلق و خوی هستند ارتباط وجود دارد.

حتی برخی از داروهای ضد درد (اولترام یا ترامادول) و پنی سیلین هایی (متی سیلین و اوگزاسیلین) که برای درمان عفونت های پوستی،

عفونت های مجاری ادراری، عفونت گوش و مجاری تنفسی استفاده می شوند نیز احتمال بروز تشنج را افزایش می دهند.

اثرات تشنج

درصورتی که درمان مناسب برای تشنج صورت نگیرد؛ ممکن است که علائم آن شدیدتر و مدت زمان حمله نیز طولانی‌تر شود.

ممکن است که بیمار بر اثر تشنج طولانی به کما برود و حتی گاهی تشنج منجر به مرگ وی شود.

افتادن و سایر آسیب‌هایی که بر اثر این افتادن بیمار را تهدید می‌کنند از دیگر اثرات تشنج هستند.

توصیه می‌شود که بیماران مبتلا به صرع، همیشه دستبند مخصوص هشدار‌دهنده‌ی این بیماری را برای اطلاع اطرافیان و کمک‌رسانی به‌موقع به دست داشته باشند.

درباره نویسنده

همه چیز از یک رویای بزرگ شروع میشه

مقالات مرتبط

نگارش یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *