کاربرد و عوارض جانبی دارو کلیندامایسین

کاربرد و عوارض جانبی دارو کلیندامایسین

داروی کلیندامایسین به شکل تزریقی، موضعی و خوراکی مورد استفاده قرار می گیرد و با توجه به اشکال این دارو، موارد مصرف آن نیز متفاوت است.

البته این دارو دارای عوارض جدی می باشد، که حتما باید با دستور پزشک تجویز گردد.

عوارض جانبی دارو:

احساس ناراحتی در شکم

تهوع و استفراغ

بثورات جلدی

اسهال

یرقان

کم شدن نوتروفیل های خون

کاهش میزان پلاکت های خون

کولیت ناشی از آنتی بیوتیک

ائوزینوفیلی

آگرانولوسیتوز

پس از مصرف داروی کلیندامایسین در صورت مشاهده هرگونه عوارض مصرف دارو را قطع کنید و با پزشک مشورت نمایید.

هشدار های پزشکی:

بیمار مبتلا به اسهال نباید از این دارو استفاده کند.
کپسول کلیندامایسین باید با یک لیوان آب و به همراه غذا میل شود، در غیر این صورت سبب تحریک مری می گردد.
افراد مبتلا به نارسایی های کلیوی و کبدی به ویژه کودکان، تحت نظر پزشک از این دارو استفاده نمایند و در طول درمان پیگیر وضعیت کلیه ها و کبد خود باشند.
تداخل دارویی:
این دارو باعث افزایش مکانیسم داروهای شل کننده عضلانی می گردد.
در مقابل داروهای پیریدوستتیگمین و نئوستیگمین تاثیر آنتاگونیستی ایجاد می کند.
از مصرف همزمان این دارو با داروی کلرامفنیکل و ازیترومایسین خودداری شود.

مقدار و طریقه مصرف:
مصرف خوراکی:

مقدار مصرف خوراکی این دارو برای بزرگسالان هر ۶ ساعت ۱۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم است و مصرف دوز ۴۵۰ میلی گرمی آن برای عفونت های شدید می باشد.
مقدار مصرف خوراکی این دارو برای کودکان هر ۶ ساعت به میزان ۳ تا ۶ mg/kg است.

مصرف تزریقی:

تزریق این دارو برای بزرگسالان و کودکان با توجه به میزان سن آن ها و شدت عفونت باید با دستور پزشک تجویز گردد.

همان طور که در بالا نیز به آن اشاره شد، تجویز این دارو فقط باید با تجویز پزشک متخصص مورد استفاده گردد. لازم به ذکر است، این دارو به شکل ژل موضعی نیز وجود دارد که معمولا برای درمان جوش یا آکنه و عفونت های دیگر تجویز می شود، همچنین برای درمان آکنه، صابون طبی کلیندامایسین (ضد جوش) نیز در بازار عرضه شده است.

درباره نویسنده

همه چیز از یک رویای بزرگ شروع میشه

مقالات مرتبط

نگارش یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *